Colombia: Haast je langzaam

  • Beginstand kilometerteller: 88.123 km
  • Huidige kilometerstand : 177.151 km
  • Totaal afgelegde kilometers: 89.028 km
  • Aantal dagen onderweg: 1.188 dagen
  • Huidige locatie: Barichara, Colombia
  • Laatste update: 13 maart 2019
Deze graffiti schijnt inmiddels weggehaald te zijn.

Dat Ralph z’n voortand afbrak was natuurlijk vervelend, maar ook nu waren we weer blij dat het hier gebeurde. Ik vraag me af of ze bijvoorbeeld in Bolivia wel een tandarts hebben, aangezien je daar vaak genoeg mensen ziet die een paar tanden missen!

De tandarts in Medellin had 4 afspraken nodig, in een tijdsbestek van twee weken, om Ralph een nieuwe voortand te geven. Hemelsbreed van onze camping (“Al Bosque”) naar de tandarts was maar 7 kilometer, maar toch was het tijdrovend om er te komen aangezien onze camping zich 1.100 meter boven de stad bevond. Iedere keer een uur met de bus, waarvan de chauffeurs het liefst zo snel mogelijk via de steile slingerweggetjes omlaag scheurden en onze maag zich liet omdraaien, om vervolgens nog een half uur de steile straatjes omhoog te lopen.
De tandarts was toch ietsje minder modern dan gedacht. Het materiaal zag er uit alsof het uit de jaren ’80 kwam en de tandartsstoel had zelfs roestplekjes. Maar ze deed een goede job en Ralph z’n gebit ziet er weer tip top uit. Ook de tandarts zelf was blij met onze komst, dus de 3e en 4e keer werden we begroet met een zoen en bij het afscheid wilde ze natuurlijk ook nog even een selfie van ons drieën!

Op de camping “Al Bosque” waar we na een paar weken samen reizen afscheid namen van Jan en Anja.

Tussen de afspraken door luierden we lekker op de camping en bezochten we een aantal keren de stad. Het verschil in temperatuur tussen die twee was bizar. Hadden we op de camping regelmatig dikke truien en de openhaard aan, in Medellin was het 10 graden warmer en was je aan het zweten terwijl je zoveel mogelijk de schaduw opzocht.

Medellin by night.

Medellin kwam op ons relaxter en vriendelijker over dan bijvoorbeeld de hoofdstad Bogotá, ondanks de heftige cijfers van het aantal moorden dat hier met name in de jaren ’90 plaatsvond. Het dieptepunt was zo’n 4500 moorden per jaar alleen al in deze stad. Net zoals de meeste gebieden in Colombia is het er een stuk veiliger geworden.
De bezienswaardigheden hier vonden we matig. Hoogtepunt was een bezoek aan de wijk “Comuna 13” dat ten tijde van de drugsoorlogen in Colombia bekend stond als 1 van de gevaarlijkste wijken ter wereld. Via allerlei projecten en het verdrijven van de drugsbendes, heeft de wijk een boost gekregen en is het een veilige en mooie trekpleister geworden, voornamelijk vanwege de schitterende graffiti.

Colombia is niet zo blij met plekken gerelateerd aan Pablo Escobar, die mede door de populaire serie “Narcos” waarin hij wordt weggezet als bijna een soort van held, veranderen in toeristische trekpleisters. Het is toch onderdeel van een heftige, recente geschiedenis, dus wilden óók wij een paar van die plaatsen bezoeken. Maar verder dan zijn graf zijn we niet gekomen. De gevangenis waar hij een lange tijd als een koning leefde, is nu een bejaardentehuis geworden. De graffiti die voorstanders ter ere aan Escobar in de door hem gebouwde woonwijk hebben gemaakt, zouden ook onlangs weggehaald zijn. En het appartementencomplex midden in een dure wijk werd 2 minuten voordat wij arriveerden met explosieven naar beneden gehaald!

Familliegraf van Pablo Escobar, waar o.a. zijn ouders, broertje en lijfwacht (die tegelijkertijd met Escobar door het leger werd doodgeschoten) liggen.

De harde knal deed ons wel even schrikken. Je denkt meteen aan een bomaanslag, zoals onlangs in Bogotá. Maar direct zagen we op de tv in een winkeltje dat we passeerden live-beelden van het zojuist neergehaalde gebouw. Die ochtend hadden we een krantenkop gezien waarin het einde van dit complex aangekondigd werd, niet realiserende dat dat diezelfde dag zou zijn! Na de explosie en nog geen 100 meter verder te hebben gelopen, kwamen de stofwolken ons al tegemoet en nog eens 500 meter verder zagen we nog net de journalisten en omstanders het schouwspel verlaten. Wat een timing!

Terwijl we de explosie horen, zien we direct deze beelden.
De laatste cameraploeg verlaat het gebied, op de achtergrond de brandweer die het neergehaalde gebouw aan het blussen is.

Ook wandelden we door het natuurpark “Arví” dat praktisch naast onze camping lag.

De amazonemotmot
Incagraai

En we maakten een dagtripje naar het 60 km verderop liggende koloniale dorpje Santa Fe de Antioquia en de dichtbijgelegen indrukwekkende hangbrug. Voor de “Wie is de mol” fans: op deze brug voerden ze hun 1e opdracht uit. En we bezochten in dit reisverhaal meer locaties waar het programma is opgenomen.

Santa Fe de Antioquia

Na 2,5 week Medellin waren we blij weer verder te kunnen trekken. Onderweg wilden we nog langs een andere voormalige woning van Pablo Escobar die leeg staat. Via een off road weggetje die Janneke weer op haar zenuwen werkte zou je er kunnen komen. Maar toeval of niet, 2 km voor de woning werd ons verteld dat verderop de weg was afgesloten en dat we moesten omdraaien. Ook al parkeren de Zuid-Amerikanen overal lukraak hun auto’s, ook midden op straat, vonden wij dit nu geen optie. De weg was te smal om ‘m daar achter te laten en verder te lopen. En de bewoners van de talloze imposante villa’s hebben we maar niet gevraagd of we de auto daar konden parkeren.

Guatapé

We reden door naar misschien wel het meest kleurrijke plaatsje van Zuid-Amerika: Guatapé. Je belandt in een soort openluchtmuseum, waarbij alle huizen in vrolijke kleuren zijn geschilderd. Maar het meest bijzondere zijn de zogenaamde “zócalos”. Dit zijn beschilderde houtwerken ter decoratie van de huizen en winkels. Iedereen heeft zijn eigen ontwerp, de één refereert bijvoorbeeld aan zijn beroep, de ander aan een dier of traditie. We keken onze ogen uit.

Vlakbij Guatapé ligt “El Peñol”: een immense rotsformatie die je kan beklimmen via een 740 treden tellende trap die in een scheur van de rots is gebouwd, met als beloning een schitterend uitzicht over het meer. Ralph met zijn hoogtevrees hield het bij 125 treden!

Op de achtergrond rechts El Peñol.

Vanuit het privéstrandje van ons super mooie hostel, waar we langs het zwembad mochten kamperen met uitzicht op El Peñol, maakten we een mooie kajaktocht door het grote stuwmeer, dat door de velen eilandjes als een doolhof aanvoelde.

Zouden we normaal gesproken misschien wel een week of twee op deze mooie plek gekampeerd hebben, nu besloten we toch met enige tegenzin verder te trekken. Want na een mailtje naar zijn oude werkgever, kreeg Ralph bericht dat hij per 1 juni kan beginnen! Heel erg fijn nieuws natuurlijk, maar ook wel een beetje dubbel, want daarmee is het einde van de reis toch ook heel definitief geworden. En het reistempo ligt daardoor nu ietsje sneller dan we de afgelopen 3,5 jaar van onszelf gewend zijn. “Haast je langzaam” is vanaf nu op ons van toepassing. We haasten ons langzaam voort, beetje bij beetje richting de havenstad Cartagena.

In de jungle bij “Rio Claro” kampeerden we naast de kraakheldere rivier, onder het genot van oorverdovende insectengeluiden en een kampvuur. Twee dagen koelden we dankbaar af in het water en wandelden door de mooie natuur.

Het valt niet altijd mee om met de zelfontspanner een selfie te maken!

Alsof dit verblijf niet bijzonder genoeg was, bleek er ook nog een toekan-echtpaar in een boom vlakbij onze kampeerspot te leven. We namen misschien wel 100 foto’s, want zo vaak zie je toekans niet en al helemaal niet dat ze lang genoeg blijven zitten voor een foto. En dankzij het nemen van zoveel foto’s, kwamen we er achter waarom ze zo lang in die ene boom zaten. Ze bleken een baby te hebben, die twee keer zijn koppie uit het holletje liet zien! Wat een unieke ervaring.

De swainsons toekan
De baby toekan! Deze toekansoort nestelt in boomholtes die zijn ontstaan door rotting of gebruikt er een verlaten spechtennest. Soms verjaagt hij een specht vanuit zijn hol om deze van hem in te pikken.

We deden een nieuwe poging een zoveelste woning van Pablo Escobar te bezoeken, “Finca Napoles”. Het is een immens groot landgoed waar hij zelfs een eigen landingsbaan en dierentuin had aangelegd. Alleen al de oprijlaan is kilometers lang.
Maar ook deze historische plek heeft men van de kaart geveegd door er een groot attractiepark van te maken. Het enige dat nog aan de beruchte drugsbaron herinnert zijn de landingsbaan en zijn nijlpaarden, die tot ieders verbazing nog leven ondanks dat het landgoed jarenlang verlaten was. Wetende dat er in feite niks meer te zien is en de hoge toegangsprijs, zijn we niet naar binnen gegaan.

Toegangspoort van Hacienda Napoles

We kozen een route uit van zo’n 280 km, die bijna niet meer gebruikt wordt omdat 70 km ervan via een uitdagende, maar schitterende off road route en via velen slingerende weggetjes over een bergpas en door de jungle naar het oosten leidt, richting het koloniale stadje Villa de Leyva. We deden er 1,5 dag over. Onderweg passeerden we velen typische jungle huisjes en kwamen we maar een handjevol andere auto’s tegen, wat altijd prettig is op zulke smalle bergweggetjes. We sliepen bij een benzinepomp in een nietszeggend dorpje, waar een groot feest zou plaatsvinden omdat het “Dia del mujeres” was, dag van de vrouw. We waren te gaar om een kijkje te nemen, maar genoten heel de nacht mee van de snoeiharde muziek, één van de “beste” kwaliteiten van Zuid-Amerikanen!

Off road route

In Villa de Leyva vonden we weer een mooie kampeerplek in de tuin van een boetiek hotelletje en struinden door de eeuwenoude geplaveide straatjes.

Villa de Leyva

Behalve dat het reistempo nu wat hoger ligt,merken we ook dat we met name sinds we in Colombia zijn, nauwelijks nog wildkamperen. Colombia is ondanks de grootte, toch minder uitgestrekt. Kan je in de meeste andere Zuid-Amerikaanse landen soms wel honderden kilometers rijden zonder nauwelijks een mens tegen te komen, hier is dat niet.
En ondanks dat Colombia hard werkt om van zijn negatieve imago af te komen en het land op ons behoorlijk veilig overkomt, houden we toch het recente verleden in ons achterhoofd, wetende dat ze er nog niet zijn. Het land is ontwikkelder en de mensen toegankelijker dan bijvoorbeeld Bolivia of Peru, maar ook hier zie je armoede, zwervers, verslaafden en verwarde mensen. En ook de velen vluchtelingen krijgen lang niet allemaal de hulp die ze nodig hebben.
Dus alles bij elkaar maakt dat we tegenwoordig meestal een camping boven een wildkampeerspot verkiezen. Hierdoor komen we nu, veel meer dan voorheen, in contact met toeristen in plaats van met locals. Eigenlijk hebben we voornamelijk Colombianen ontmoet via de pechgevallen die we hadden.
Dus laten we daarom maar hopen dat we niet al te veel Colombianen meer zullen ontmoeten!

This entry was posted in Reisblog, Zuid Amerika. Bookmark the permalink.

26 Responses to Colombia: Haast je langzaam

  1. Lindsay says:

    Hi Ralph en Janneke,

    Mijn allereerste reactie 🙂 maar volg jullie al die tijd al! Super mooie foto’s weer en boeiend verhaal! Maar ik schrok een beetje dat jullie al zo snel terugkomen! Natuurlijk heel erg leuk om jullie weer hier te hebben! En heel fijn dat er meteen een baan is. Maar kan mij voorstellen dat het echt dubbel is. Wij zien iig uit naar jullie komst! Liefs Lindsay en Teun, Lucas en Lieve

  2. lieke says:

    Het was weer genieten van jullie verslag en prachtige foto s. Wat zal ik straks al
    jullie geweldige verslagen gaan missen. Ralph ik ben echt blij voor je dat je weer
    aan de slag kunt als jullie weer thuis zijn. Zal wel een enorme omschakeling zijn.
    Misschien is het helemaal niet verkeerd dat jullie nu beginnen met langzaam
    haasten. Zo kan je het langzaam op gaan bouwen. Lieverds ik kijk al heel erg uit
    naar jullie thuis komst. Geniet nog maar volop van jullie laatste maandjes in Colombia en ik zal al vast de ingredienten voor appel souflee in huis halen. heel veel liefs.

  3. Mattie says:

    Wat een verhaal weer!!! Vooral de selfie foto in het water is geweldig <3 Snap dat het dubbel is om terug te komen maar wij kijken zoooooooo enorm uit naar jullie komst. Ik zal Schiphol alvast inseinen dat er hoog bezoek in aantocht is!!!! Geniet van jullie laatste belevenissen. Doe voorzichtig en tot heeeeeeel snel!! xxxxxxxxxxxx

  4. dutchonwheels says:

    Soms duurt het even voordat een reactie geplaatst wordt nadat je op ‘reactie plaatsen’ hebt gedrukt. Geen idee waarom dit soms is.

  5. Gerard _ Wil says:

    Gefeliciteerd met je baan, Ralf. En ach, jullie zijn zo jong, er komen nog gelegenheden genoeg om nog wat van de wereld te gaan genieten.
    Wij zijn in Cartagena aangekomen en gaan nog een paar weekjes naar Ecuador.

    Groetjes van Wil en Gerard

    • Ja Gerard en Wil, dit zal zeer zeker niet de laatste overlandreis zijn!
      Fijn dat jullie in Cartagena aangekomen zijn, dat betekent dat de truck dat stuk goed gedaan heeft en terug kan naar NL.
      Succes met de verscheping en geniet van de laatste weken in Ecuador en wie weet zien we elkaar weer in NL.

  6. Kim says:

    Wauw wat een mooi verhaal en foto’s weer! Ook super fijn voor jullie dat Ralph zijn oude baan terug heeft.
    Geniet nog van jullie laatste maanden en een hele veilige reis terug!!

    Liefs van ons

  7. Michel en Els says:

    Ha allebei,
    En al dat moois moeten wij gaan missen.Hopelijk gaan jullie in Brabant in de bosjes liggen om vogels te spotten. Echt geweldig weer, jullie verhaal en foto’s. dank, dank,
    En Ralph, proficiat met je baan en voor Janneke komt ook weer wat op het pad. Ik ben er van overtuigd dat je beroemd wordt met een boek over jullie avonturen en jullie foto’s.
    GENIET NOG VAN JULLIE TIJD IN COLOMBIA
    groetjes uit Limburg

    • Haha, nou ik denk niet dat er in Brabant veel toekans, kolibries en andere kleurrijke vogels te vinden zijn, maar je weet nooit!
      Mochten we beroemd worden zijn jullie de 1e die een handtekening krijgen 😉

  8. Suzanne van erp says:

    Hallo wat een geweldig verslag en foto s.weer. Top dat jullie voorlopig weer naar Nederland komen eindelijk lieve Nikki knuffelen en de.rest van de families natuurlijk!!!

  9. Tom Tiny says:

    Het is weer een mooi verslag met geweldige foto’s geworden.
    De graffiti’s zijn prachtig, echte kunstwerken.
    Wij genieten iedere keer weer van de mooie vogels.
    En het stadje Guatape, wat kleurrijk, schitterend.
    Ook fijn dat de tand van Ralph weer gemaakt is.
    Wij vinden het ook fijn om te horen dat het in Colombia wat veiliger is geworden, te hopen dat het zo blijft voor alles en iedereen.
    Het is ook super dat Ralph een baan heeft.
    Het zal allemaal niet direct meevallen, het werken en alles weer in het gareel, maar ook dat komt goed.
    Zo mooi dat jullie droom is uitgekomen, jullie hebben het toch maar gedaan.
    Wat jullie hebben gehad, meegemaakt en gezien nemen ze jullie nooit meer af.
    Wij vinden het super dat jullie weer naar huis komen.
    Wij hebben al die jaren op afstand met jullie meegereisd en genoten van de mooie verslagen en prachtige foto’s.
    Voor de laatste weken nog veilige kilometers en blijf genieten.
    Groetjes, Tom Tiny

    • Onze droom is zeker uitgekomen, eigenlijk is het nog mooier (geweest) dan we vooraf hadden gedacht. Dat nemen ze ons inderdaad nooit meer af en zullen we de rest van ons leven van nagenieten. Tot gauw!

  10. Wederom met bewondering gelezen over wat jullie beleven. Nu 3 1/2 jaar lang en dan 1 juni weer werken, ook voor Janneke?
    De toekans zijn boeiende vogels, meestal moeilijk lang te kunnen observeren.
    Ik zou het op prijs stellen jullie in Nederland te ontvangen voor een voordracht bijvoorbeeld voor de Vereniging van meer dan 50.000 leden, de NKC, Nederlandse Kampeerauto Club, zetelend in Soesterberg. Wij hebben jullie in de jaren gevolgd en ook soms met duiding van de vogels, vanwege onze 10 jaren ervaring in de meeste gebieden van Z Amerika.
    Binnenkort, maand oktober, reis ik naar Pantanal en in Bolivia rond de Beni-rivier. Jullie zijn niet in Rurrenabaque geweest? Een eerst uitwisseling na terugkeer zouden we zeer aardig vinden. Ons Parc Emslandermeer in Vlagtwedde biedt die mogelijkheid. Wellicht in de zomervakantie van Nederland.

    • Hoi Erik en Harma,
      wat een eer dat jullie ons daarvoor vragen. Misschien kunnen we daar een keer via de email verder contact over hebben. Maar eerst hier nog even genieten van de laatste weken en dan acclimatiseren in het Hollandse!
      Geweldig dat je naar de Pantanal gaat. Het noorden of zuiden? Wij vonden zelf het noorden het meest spectaculaire, met name vanwege de uitdagende route. Het is 1 van de highlights van de hele reis. En de Beni rivier in Bolivia zijn we ook geweest, ook zo’n schitterend gebied met veel wildlife! Wat een heerlijk vooruitzicht.
      We zullen elkaar ongetwijfeld spreken en wellicht zien voor die tijd.
      Hartstikke leuk dat jullie ons zo trouw volgen, hartelijke groeten Janneke, Ralph & Pietertje

  11. Esther says:

    Lieverds prachtig verhaal weer met adembenemde fotos. Wat kan ik jullie dubbele gevoel goed begrijpen! Goed om te weten dat Ralph weer aan de slag kan maar wat gaan jullie afscheid nemen van de vrijheid,de schoonheid en de bijzondere verhalen en ontmoetingen. Hier staan de stroopwafels klaar en kan ik niet wachten jullie weer te begroeten. Haast jullie langzaam en GENIET van de laatste weken. Dikke kus van mij

  12. Esther says:

    Prachtig weer lieverds. En wat kan ik jullie dubbele gevoel begrijpen. Heerlijk om te weten dat Ralph weer aan de slag kan maar wat nemen jullie afscheid van vrijheid, schoonheid en de mooiste verhalen. Hier staan de stroopwafels klaar en kan ik niet wachten jullie weer te zien. Haast jullie nog even langzaam en GENIET. Ook de laatste weken zijn en worden prachtige herinneringen. Liefs Es

    • Janneke & Ralph says:

      We kijken uit naar een bakkie met stroopwafels bij jullie! Het wordt idd een soort van afscheid nemen hier, daarom nog extra genieten laatste weken. Xx

  13. Bob, Iris, levi, noam en boaz says:

    Schitterende foto’s echt een prachtig verslag. Die foto’s van de toekans springen eruit. Wat bijzonder om dat zo te zien. Snap dat jullie dat gevoel hebben, alles gaat voorbij. Gaaf dat je terug kunt naar je oude werkplek, dat zal even wennen zijn 🙂

  14. Martijn van Mierlo says:

    Weer een toppertje.

    We hebben jullie weer gemist met het pullen vulle!

  15. Ingrid says:

    Hallo Janneke, Ralph en Pietertje!
    Ik dacht dat ik al gereageerd had, maar ik zie mijn reactie nergens. Vergeten te plaatsen.
    Maar wat heb ik weer genoten van jullie (voor-)laatste reisverslag, filmpje en foto’s. Wat een kleurrijk land met die graffiti en dat dorpje. Schitterend! Janneke, jij bent echt een kanjer om al die trappen te beklimmen! Petje af!
    Ralph: Gefeliciteerd met je baan!!!!!!
    Geniet met z’n drieën nog van jullie laatste weken!
    Groetjes, kusjes en een dikke knuffel voor Pietertje, jullie steun en toeverlaat.
    Ingrid

  16. Ingrid says:

    Hallo Janneke, Ralph en Pietertje!!! Daar ben ik weer! Wat heb ik weer genoten van jullie reisverslag, de foto’s en het filmpje. En dan waarschijnlijk het (voor)-laatste reisverslag! Snik! Snik! Maar wat een kleurrijke foto’s, die graffiti en dat kleurrijk dorp. En dan Janneke die al die treden naar boven in haar eentje aflegde. WOW!!!!!
    Ralph: GEFELICITEERD met je baan!
    Geniet er met z’n drieën nog even van!
    Groetjes, kusjes en een dikke knuffel voor Pietertje!
    Ingrid

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *