Peru: van 0 tot 5000 meter!!

  • Beginstand kilometerteller: 88.123 Km
  • Huidige kilometerstand : 167.528 km
  • Totaal afgelegde kilometers: 79.405 km
  • Aantal dagen onderweg: 975 dagen
  • Huidige locatie: Caraz, Peru
  • Laatste update: 12 augustus 2018

Onze overnachtingsplek in de woestijn levert weer een mooie zonsondergang op.

Terwijl jullie in de ongekend hete Hollandse zomer smachtten naar een beetje koelte, wilden wij juist een beetje warmte opzoeken. En dus trokken we vanuit de hoge bergen in het binnenland van Peru naar de kust.
Om daar te komen moesten we over meerdere bergpassen van 4.000 meter hoogte, om vervolgens via ontelbare haarspeldbochten iedere keer weer af te zakken naar zo’n 1500 meter. De route is door alle slingerweggetjes twee keer zo lang: we legden 700 km af, terwijl het hemelsbreed maar de helft is. Het brandstofverbruik schiet op dit soort wegen flink omhoog en het tempo is erg traag. We deden er drie volle dagen non-stop rijden over!

In haar ene hand een stok om de schapen bijeen te drijven, in de andere hand haar breiwerkje.

Ondertussen hielden we onze gsm dicht bij ons, want Janneke d’r zus was hoogzwanger en op 29 juli uitgerekend. Regelmatig onze gsm checken is iets dat we helemaal niet meer gewend zijn sinds we reizen, vaak ligt ie ergens opgeborgen en kijken we er dagen of langer niet naar om.
Iets wat we duidelijk ook niet meer gewend zijn is vooruit denken. Zo kwamen we er achter dat onze reis- en zorgverzekering al bijna 2 maanden verlopen was. Oeps! Gelukkig hadden we in deze 2 maanden geen onkosten en deed de verzekering niet moeilijk en konden we een nieuwe afsluiten.

Onze slaapplaats, naast de graftombes in de woestijn.

“Cementerio de Chauchilla”, graftombes midden in de woestijn.

Het landschap aan de kust is eentonig, want het is hier voornamelijk woestijn dat tot aan de kust loopt, hetzelfde als in het noorden van Chili. Zonnebaden aan het strand is er niet bij, de zee is stervenskoud en het waait er behoorlijk. Zo reden we door een schijnbaar heel mooi natuurpark (“Paracas” genaamd), maar hebben we hier niets van gezien door een flinke zandstorm die op kwam zetten. Een paar seconden de auto uit en zowel wij als Pietertje hadden in ieder gaatje en kiertje zandkorrels zitten.
Maar er was weer genoeg te doen in de woestijn.
Zo bezochten we in de woestijn een plek waar duizend jaar oude mummies gevonden zijn. Grafrovers hebben veel van de aanwezige offers gestolen en de botten en restanten lagen tot voor kort overal verspreid. Recent zijn de lichamen opnieuw in open tombes geplaatst, maar je ziet nog steeds restanten in de omgeving liggen, zoals plukjes haar en kleding, botten en stukjes van gebroken (offer) vazen.
We wildkamperen op deze ietwat lugubere plek, naast de graven van de mummies.
We trekken weer veel bekijks met Pietertje, zeker als er twee tourbussen vol met Nederlanders langskomen. Sowieso valt het ons op dat Peru erg in trek is onder de Hollanders. We hebben er hier meer gezien dan de rest van de reis bij elkaar. Maar de Fransen slaan alles, in heel Zuid-Amerika zijn ze in grote getalen aanwezig. En ja, de meesten spreken nog steeds alleen maar Frans…

Vlucht boven de Nazcalijnen (toen het nog goed ging met Janneke!).

Kolibri

De volgende dag is het voor Janneke en haar zwakke maag tijd voor een reistabletje, want we gaan vanuit een mini vliegtuigje de mysterieuze Nazca lijnen bekijken. Dit zijn lijnen en tekeningen in de woestijn, met allerlei afbeeldingen van o.a. dieren en mensen, verspreid over een gebied van 500 km². Tot de dag van vandaag worden er nieuwe afbeeldingen ontdekt, maar voor de archeologen is het nog steeds niet duidelijk waar deze geogliefen precies voor dienden en wie ze gemaakt hebben.

Het reistabletje hielp welgeteld 3 minuten. Drie kotszakjes werden gevuld tijdens de 30 minuten durende vlucht… Maar desondanks was het heel indrukwekkend om deze magische afbeeldingen te aanschouwen, wat alleen mogelijk is vanuit de lucht. Ralph was beter bestand tegen de manoeuvres van de piloot, dus gelukkig kon hij de foto’s maken.

Hond

De “Palpa-lijnen” die vanaf de grond te zien zijn: “La familia de Paracas”.”

We zijn nog niet klaar met de woestijn, want het is tijd voor actie. We doen een buggy-toer die in volle vaart door de zandduinen crost, soms steil omhoog en steil naar beneden. Omdat er een meisje van een jaar of 5 meeging, dachten we dat het wel mee zou vallen met de adrenaline, maar niets was minder waar!
We blijven vier dagen in het relaxte oasis-dorpje Huacachina, dat heel toeristisch is, maar ook heel relaxt en mooi zo tussen de zandduinen. We huren een sandboard en surfen de duinen af.

Actie!! Buggy-toer door de duinen.

Net een professional!

Genieten van een Pisco Sour

We rijden richting de hoofdstad Lima over een vlakke asfaltweg langs de kust, wat na maanden door de bergen heerlijk is voor zowel Pietertje als ons. Zoals wel vaker worden we door de politie tot stoppen gemaand om allerlei documenten te controleren. In Peru staat de politie er om bekend regelmatig corrupt te zijn, maar wij hebben hier tot nu toe niet mee te maken gehad. Misschien komt dit wel omdat we onze Bonny & Clyde-actie hanteren: want meestal rijden we gewoon door als de politie ons gebaart te stoppen! Ze maken hier namelijk geen stopgebaar zoals in Europa. Als ze willen dat je stopt gebaren ze met hun hand omhoog en omlaag. In Europa betekent dit langzamer rijden en dus stoppen we niet! Dit is ons toe nu toe, op 1 keer na in Brazilië, altijd gelukt zonder dat ze ons achterna kwamen. Maar deze keer kwam de politie ons na 20 km alsnog van de weg drukken. Verontwaardigd vroegen ze waarom we niet stopten? Ooh, we dachten dat we langzamer moesten rijden (want ja, ons Pietertje is altijd zo snel!). Het was verder geen probleem, ze checkten onze papieren, waar ze zoals altijd geen hout van snappen, keken vol interesse naar ons huis op wielen en we mochten doorrijden.
Eén keer stopten we wel direct toen de politie dat opdroeg, nadat we inhaalden op een plek met een doorgetrokken streep. Normaal zouden we dat nooit doen, sterker nog, normaal kunnen we helemaal niet inhalen gezien ons trage Pieterje, maar hier reden honderden vrachtwagens die 10 km per uur door de steile bergwegen tuffen. Het is alleen maar 1-baansweg en continue een doorgetrokken streep. Dus je móet af en toe wel, tegen de regels in, inhalen. De politie stond hier op te controleren, maar in tegenstelling tot anderen, werd aan ons geen boete uitgedeeld!

“Plaza de Armas” in Lima.

Onder het 17e eeuwse klooster “Monastery of San Francisco” liggen in de catacomben 75.000 mensen begraven.

Even een koffiepauze, maar zowel de Peruaanse koffie als Starbucks koffie is niet te pruimen.

Lima viel met name Janneke erg tegen. Ralph dook 2 avonden de kroeg in met twee andere mannen, dus die vermaakte zich wel.
Terwijl we de stad door struinden liepen we onverwachts aan tegen een ongekend grote verrassing: een Hollandse snackbar! We wisten niet wat ons overkwam! Iedereen verlangt wel weer naar een kroketje of frikandel na een paar weken vakantie, dus kun je nagaan hoe wij hier naar smachtten na zo lang reizen! We trokken enthousiast de muur bijna leeg en een dag later gingen we nog een keer terug om hier lekker “uit eten” te gaan. Zonder twijfel de highlight van Lima!

Een ZEER aangename verrassing!

Na Lima laten we de kust achter ons en trekken weer terug de bergen in, want dat bevalt ons beter. We bezoeken weer een aantal, wat onbekendere Inca-ruïnes, die om begrijpelijke redenen onbekend zijn, want ze vallen behoorlijk tegen. Maar de omgeving is weer prachtig, dus we genieten van de ritjes door de bergen, vooral als we van de hoofdwegen afgaan. Het traditionele leven in Peru wordt meteen zichtbaar, in tegenstelling tot de steden en toeristische plaatsen.

1 van de schattige alpaca’s (lamasoort) moet er aan geloven… Overnachtingsplek bij locals in de tuin.

De wegen zijn hier niet al te best en vaak ontzettend smal. In feite rijd je over een éénbaansweg, dus het is passen en meten als er een tegenligger komt, wat gelukkig niet heel vaak het geval is.

Via deze bochtige, steile weggetjes langs diepe afgronden af, is het dus heel langzaam rijden. Een rit van 130 km deden we bijvoorbeeld 7 uur over.

Op zich gaat het Janneke best goed af, dit soort enge weggetjes, maar kennelijk is ze toch niet altijd even ontspannen als ze een honderden meters diepe afgrond inkijkt en heeft ze onbewust een tik van haar moeder overgenomen: iedere keer grijpt ze naar het dashboard als er een eng stuk komt. Alsof dat iets helpt als je de afgrond in zou storten!

Een van de momenten waarop Janneke het dashboard vastpakt.

We bezoeken de “Cordillera Blanca”, een besneeuwde bergketen van 180 km lang en 20 km breed met meer dan 50 pieken boven de 5.700 meter, 600 gletsjers en 300 turqoise bergmeertjes. We rijden via een off-road weg door het park, dat alleen met 4×4 aandrijving kan. We komen de hele rit niemand tegen. Het is een pittige weg tussen de 4.000 en 4.900 meter, nauwelijks onderhouden en dus vol met gaten en omlaag gevallen rotsblokken. Af en toe wordt de route nog extra bemoeilijkt door aardverschuivingen die de weg deels blokkeren. Maar het gaat prima en we overnachten op een plek op 4.850 meter hoogte, wat voor een onrustige nacht zorgt door hoogteziekte.

Links staan wij te kanperen op 4.850 meter hoogte.

Off road weg door de Cordillera Blanca

Na een wandeling van maar 2,5 km naar een gletsjer, die we bijna niet gered hadden omdat het op deze hoogte bijna niet te doen is, rijden we via de betere wegen verder door het park.
We doen er twee prachtige hikes, waarvan 1 samen met oude bekenden van ons, Ruth en Sebastian uit Duitsland, die we eerder in Cuzco hadden ontmoet en nu weer bij toeval tegenkomen. We kamperen samen een week op een hele fijne camping, dat zeer zeldzaam is in Peru, want kamperen is hier nog niet zo in trek.

Een week relaxen en bbqen met onze Duitse overlandvrienden in Caraz.

Ondertussen kregen we, na terugkomst van één van onze hikes en weer wifi te hebben, het nieuws dat Janneke d’r zus inmiddels bevallen was van het mooiste meisje ter wereld Nikki! En dus genieten we nu, helaas op grote afstand, mee van ons nieuwe nichtje. Het tweede nichtje alweer dat tijdens onze reis geboren wordt en dus 1 van de (weinige) nadelen van onze reis.


Laguna Parón

3 nachten kamperen we bij de mooiste “cervezeria” (bierbar) ter wereld. Een container dient als bar, bovenop het terras, aan de rand van een kloof, omgeven door de prachtige “Cordillera blanca”.

 

This entry was posted in Reisblog. Bookmark the permalink.

22 Responses to Peru: van 0 tot 5000 meter!!

  1. Michel en Els says:

    Ha allebei.
    Wat moet je hier op zeggen, je bent sprakeloos bij alles wat jullie ons laten zien middels prachtige foto’s en geweldige verhalen. Hartstikke bedankt dat we mee mogen genieten.
    Over de corruptie van de politie in Peru weten Joyce en Jan mee te vertellen.Zij werden aan gehouden door de politie en moesten betalen. Aangezien Joyce er van overtuigd was dat ze niks fout had gedaan (tja, rij instructeur he ) gaf ze gas tot grote paniek van Jan maar niemand kwam achter hun aan.Zeer waarschijnlijk e.e.a. van jullie over genomen, ha, ha,
    kei veel lieve groetjes en heel veel goeds voor jullie drietjes, dus ook Pietertje uit Limburg.

  2. Mattie says:

    Nou dit was weer de moeite waard om te lezen schattekes! Wat maken jullie toch een bijzondere dingen mee <3

    De foto van mattie met het kots-zakje slaat werkelijk alles!!! Heb al eerder gezien dat Ranulphus op de meest wazige momenten (paardrijden!?) Janneke vast legt op de foto maar dit is toch wel het toppunt!!

    Jammer dat Ranulphus niet in die natuurlijke houding op een sandboard op de foto staat, maar gewoon rustig op het zand zit te koekeloeren!

    Maargoed, nogmaals gefeliciteerd met de geboorte van mijn aanstaande schoondochter 😉 En tot snel!!! xxxxxxxxxxx

  3. lieke says:

    Wat heb ik toch weer genoten van dit verslag.Het is verre van saai wat jullie allemaal mee maken. Van de barre kou hoog in de bergen naar de hitte in de woestijn lijkt me wel heel bijzonder.Wat ik zo knap van jullie vind is dat jullie de hele mooie plekken weten te vinden. Ben echt super trots op jullie. De foto s waren ook weer schitterend. Lieverds ik wens jullie weer een veilige voortzetting van jullie reis.
    Liefs van Lieke.

  4. elize olde bolhaar says:

    Opnieuw mooie en spannende belevenissen. Gefeliciteerd met jullie nichtje. groetjes Elize

  5. karin says:

    Gefeliciteerd met jullie nichtje Nikki, leuk nieuws. Wat een mooi verhaal weer, en die snackbar haha! Echt jammer dat we elkaar niet konden spreken vorige week (en dit keer door de slechte wifi op een NL-camping). Have fun jullie twee’tjes. Dikke kus van Karin, Berry, Tim en Jesse

    • Janneke & Ralph says:

      Ongelooflijk dat wij wèl goede wifi hadden en jullie niet!! In Oz hadden we geen Hollandse snackbar hè? Maar gelukkig genoeg poffertjes 😃

  6. Tom Tiny says:

    De bergpassen met zijn hoogtes en de sneeuw
    en dan ook nog de blauwe meertjes ertussen.
    Het woestijnlandschap met zijn graftombes, wel wat eng hoor.
    Zeer indrukwekkend zijn de Nazca lijnen, ongelooflijk zeg.
    En wat een aparte planten die Puya Raimondii’s.
    En ontzettend leuk dat ze in Peru een Nederlandse snackbar hebben, daar hebben jullie toch zeker wel van genoten he.
    Al met al weer een mooi verslag en prachtige foto’s.
    Blijf genieten.
    Groetjes, Tom Tiny

  7. Bob, Iris, Levi, Noam en Boaz says:

    Wat een fantastische plaatjes en belevenissen weer. Schitterend meer een ook de woestijn ziet er adembenemend uit zeg. Jammer voor de maag van Janneke maar ik snap dat jullie toch de vlucht gedaan hebben. Bijzonder allemaal zeg. Voor ons weer genieten om het te lezen en te zien.

    • Janneke & Ralph says:

      Bedankt fam.Bressers! De kids zullen wel de dieren-foto’s missen, daar zullen we gauw iets aan doen, met de Galapagos op de planning moet dat wel goedkomen!

  8. Nancy says:

    Hoi Janneke en Ralph,

    Wat heerlijk om te lezen! Wij zijn nu ook aan het sparen voor een huisje op wielen 😁
    Gefeliciteerd met jullie nichtje gelukkig bestaat er Facetime etc.
    we kijken alweer uit naar jullie nieuwe avonturen!

    Liefs,

    Vincent&Nancy

    • Janneke & Ralph says:

      Hey wat leuk van jullie te horen.Hebben we jullie geinspireerd ja!? Eerst maar even sparen voor jullie andere huis (zonder wielen)!

  9. Esther says:

    Wauw ( ja het is een de jong kwaaltje ;). Machtig mooi verhaal en foto s weer. Ik knuffel Nikki wel een beetje extra. Kunnen jullie fijn doorgaan met het maken van mooie avonturen en onvergetelijke herinneringen. Dikke kus van Es(ther).

  10. Judith de Jong says:

    Wat een gave reis maken jullie! Die fotos…..prachtig!! En in t echt zal t nog mooier zijn waarschijnlijk! Ik volg jullie trouw….maar reageer bijna nooit, simpelweg omdat ik niks wat anders kan uitbrengen dan ;WAUW, WAUW en nog eens WAUW!! Heel veel plezier en veilige kilometers met Pietertje nog….ik kijk uit naar jullie volgend verslag!!
    Ps…gefeliciteerd met jullie prachtige, lieve nichtje Nikki! 😍
    Liefs 😘

  11. Ingrid brouwer says:

    Wat een schitterend land! Wat hebben jullie weer genoten! Jammer dat Janneke zo ziek is geworden tijdens de vlucht, maar ze heeft daarna van de foto’s kunnen genieten! Gefeliciteerd met Nikki! wat een schat van een meisje!
    Aan de schitterende foto’s kun je zien dat de lucht daarboven heel zuiver is. Maar die hoogte!!!!! Jeemina!
    Geniet verder van jullie reis! Groetjes uit het iets minder warme Geldrop.
    Kusjes, Ingrid

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *