Van Heineken-ontvoerder tot Heineken House

  • Beginstand kilometerteller: 88123 Km
  • Huidige kilometerstand : 111167 km
  • Totaal afgelegde kilometers: 23044 km
  • Aantal dagen onderweg: 294 dagen
  • Huidige locatie: Niterói, Brazilië
  • Laatste update: 23 augustus 2016

 

We hadden er al veel over gehoord en gelezen en volgens de meesten zou dit één van de hoogtepunten van Zuid-Amerika zijn: De Iguazú watervallen. En niks is minder waar, wat een adembenemend natuurwonder! Het is een ketting van honderden watervallen van zo’n 3 km in omvang. De watervallen liggen precies op de grens van Argentinië en Brazilië. We begonnen met de Argentijnse kant, die hele mooie wandelroutes heeft langs de watervallen. Het eerste moment dat we de watervallen zagen, waren we ontroerd, zó mooi! Het bulderende geluid van de immense hoeveelheid water, de grootte/breedte van de watervallen, de regenbogen die op meerdere plekken er overheen schenen, de jungle er omheen, de aapjes en coatis (neusbeertjes). Ja, het is terecht dat dit tot 1 van de 7 wereldwonderen der natuur is gekroond.

          

          

We hebben er een hele dag gewandeld en genoten van deze magische plek.
’s Avonds hebben we er ook nog een volle maan wandeling gedaan, waarvan we dachten dat dat ook heel bijzonder zou zijn, maar dat viel tegen.

               

De Braziliaanse kant was een andere beleving, omdat je hier niet zo veel wandelpaden hebt, maar vooral uitkijkpunten waarbij je van bovenaf de watervallen kan zien, wat een heel mooi uitzicht geeft op het geheel.

In het Paraguayaanse “shop-paradijs” Ciudad del Este op het 3-landenpunt met Brazilië en Argentinië probeerden we een aantal van onze gestolen spullen te vervangen. In deze stad is alles te koop en voor een prikkie. Maar jeetje, wat een chaos en drukte, India is er niks bij, nou ja bijna niks! Dus toen we na een paar uur zoeken naar een oplader voor ons fototoestel geslaagd waren (thank god), besloten we dat de rest van de spullen toch niet zo nodig waren en vluchtten we heel snel deze verschrikkelijke stad uit.

Tijd om de rest van Paraguay te gaan verkennen.

Wat meteen opvalt is dat Paraguay gericht is op de informele handel. Bijna alle handel vindt op straat plaats, in verhouding zijn er weinig winkels. Bij iedere drempel of stoplicht zijn er kooplui die de auto’s langs lopen om hun spul te verkopen. En in tegenstelling tot wat Argentijnen ons hadden gezegd, voelde het helemaal niet aan als een gevaarlijk land. Het is duidelijk een land dat nog niet ontdekt is door massa toerisme. Je komt er nauwelijks Westerse toeristen tegen. De snelwegen waren gelukkig vrij goed, maar alles daarbuiten is voornamelijk zand-of gravelroad. We hebben verschillende natuurparken aangedaan en we waren er net in de maand dat er een veelvoorkomende roze bloesemboom in bloei stond, dus overal waar je keek zag je tussen de vele groene heuvels fel roze bomen opbloeien. Prachtig.

           

In de hoofdstad Asuncion zijn we naar een voetbalwedstrijd geweest. Zonder dat we het vooraf wisten, bleken we bij de fanatieke aanhang te zitten. Man-o-man, wat een sfeer! Met niets te vergelijken in Nederland. De supporters zingen hier onafgebroken 90 minuten lang, vol enthousiasme, hun elftal toe, onder begeleiding van een tiental trommels en honderden vlaggen (die ze 90 minuten lang vasthouden waardoor je nauwelijks iets van de wedstrijd kan zien, maar dat terzijde ☺). Echt geweldig om mee te maken.

Tja en toen was het tijd voor een wel heel bijzondere ontmoeting… Je weet vooraf dat bijzondere ontmoetingen één van de leuke dingen aan reizen is, maar een ontmoeting als deze hadden we vooraf nooit bedacht! Terwijl we op de autoweg zaten, werden we tot twee keer toe op een nogal lompe manier ingehaald door een man die ons enthousiast gebaarde te stoppen. Omdat hij zo zijn best had gedaan, besloten we de auto toch maar even aan de kant te zetten. Het bleek een Nederlandse man te zijn die nieuwsgierig was naar ons verhaal. Maar de nieuwsgierigheid sloeg al gauw de andere kant op toen we opmaakten uit zijn verhaal dat we misschien wel te maken hadden met één van de Heineken-ontvoerders!!!! Maar, op dat moment geloofden we het nog niet echt, dus toen hij ons uitnodigden om met hem en zijn Paraguayaanse vrouw een terrasje te gaan pikken, vonden we dat wel een leuk idee. Onder het genot van een biertje (nee, géén Heineken), heeft de man 2 uur lang zijn verhaal gedaan. Hij vertelde over de ontvoering en zijn relatie met Cor van Hout, Willem Holleeder en andere criminelen…. Over zijn tijd in de gevangenis in zowel Nederland als Paraguay, zijn contact met Peter R. de Vries, zijn relatie met zijn huidige vrouw en zijn bekering tot het geloof dat zijn redding is geweest, zijn verdriet over het verbroken contact met familie, etc etc. Hij vertelde honderduit, maar was lastig te volgen, hij ging nogal van hak op de tak en praatte onduidelijk en onsamenhangend. Hij was zelf verbaasd over zijn openheid, want hij zei nog nooit zo open te zijn geweest. Hij gaf ons het telefoonnummer van zijn vrouw (want zijn eigen gegevens houdt hij geheim, zo heeft hij ook meerdere schuilnamen), mocht er iets zijn konden we altijd bellen. Èn, als we interesse hadden in een rondleiding in de gevangenis in Paraguay, dan wilde hij dat graag laten zien, want hij had hier nml een succesvol project opgezet. Bedankt voor de uitnodiging, een ander keertje misschien! Na het afscheid wisten we niets meer dan dat hij Frans heette en wisten we niet of het één groot zwetsverhaal was of echt waar was. We zijn natuurlijk direct op internet gaan googlen en ja hoor…. het bleek écht waar te zijn, we hadden zojuist 2 uur met Heineken-ontvoerder Frans Meijer en zijn vrouw op het terras gezeten!!!! Dit verzin je toch niet!!!!!!

   

Na deze bizarre ontmoeting zetten we snel koers richting Rio de Janeiro in Brazilië want de Olympische Spelen waren inmiddels begonnen en dat wilden we niet missen. Eerst bezochten we nog de immens grote stad Saõ Paulo met zijn 20 miljoen inwoners en zeer chaotische verkeer en vele favelas (soort van sloppenwijken). Niet echt een mooie stad, heel veel hoogbouw en heel erg veel zwervers, maar ’s avonds wel heel gezellig met de levendige kroegjes en terrasjes.

Na een hele mooie route langs de kust waarbij de jungle tot aan het strand komt, beleefden we 1 van de engste momenten van ons leven…. Op een ontzettend steile bergafdaling vol met haarspeldbochten raakten de remmen oververhit (afremmen op de motor lukte niet meer) en deden de remmen het niet meer. Met heel, heel erg veel mazzel konden we de auto nog net tot stilstand krijgen bij een oprijlaan en na van top tot teen getrild te hebben, hebben we ons het laatste stuk naar beneden laten brengen door een oplegger. We hadden 2 dagen nodig om van de schrik te bekomen.

Na een noodzakelijk bezoek aan de garage bereikten we op 10 augustus Rio de Janeiro. Onze camping bevond zich aan de overkant van het water, met een geweldig uitzicht op Rio. Met de boot waren we met 20 minuten aan de overkant, ideaal dus. Wat een stad!! Aan de ene kant geweldig, met zijn mooie stranden en vele bezienswaardigheden. Maar aan de andere kant ook onoverzichtelijk en lastig te peilen, omdat je van het één op het andere moment in een favela staat en je je constant bewust bent van de mogelijke gevaren. Gelukkig was er veel politie en hebben we niks vervelends meegemaakt.

                            

We hebben tijdens de Spelen twee hockeywedstrijden bezocht. Alhoewel dit heel leuk was om mee te maken, gaat onze voorkeur toch duidelijk uit naar voetbalwedstrijden. De sfeer en het type publiek is er nèt even iets anders. Wat ook geldt voor het bezoek aan het Holland Heineken House waar we 3 keer naartoe zijn gegaan. Een hele mooie, luxe lokatie maar ook weer een bepaald publiek waar wij ons niet echt bij thuisvoelen. Maar gelukkig kregen we dat thuisgevoel wel toen Guus Meeuwis kwam optreden en helemaal toen hij afsloot met het lied “Brabant”!

                     

This entry was posted in Reisblog. Bookmark the permalink.

19 Responses to Van Heineken-ontvoerder tot Heineken House

  1. Rob & Jose says:

    Hoi Janneke en Ralph,

    Wat een belevenissen! Het een nog mooier dan het andere. Wij volgen jullie blog vanaf het begin en doen veel inspiratie op. Wij zijn nu zelf onze eerste grotere camper-reis door Europa aan het maken om te testen hoe onze buscamper het houdt en waar wij zoal tegenaan lopen. Gaat tot dusver prima allemaal. Wij duiken bij terugkomst in jullie tips voor verscheping van de camper.
    Veel plezier bij het vervolg van jullie reis en doe voorzichtig, he!
    Hartelijke groet,

    Rob & Jose

  2. Anoniem says:

    Wat een verhalen ??, geweldig

  3. Willem D. says:

    Lieve Jann & Ralph !
    Veel had ik natuurlijk al via de ‘familie-tamtam’ gehoord, dus het schrikken viel wel mee.
    Prachtig fraaie fotos ! En vooral die foto van de ‘Sante Ralph’ !!

    Willem D.

  4. Hi Raph en Janneke, zojuist door jullie reis blog gegaan!! Leuk te lezen en dat de verscheping naar Uruguay goed gegaan is!! En Eduardo is super!!

    Wij zijn momenteel in Canada na een fantastische reis in Zuid/Midden/Noord Amerika! Op weg naar Alaska!!

    • Hi collega-reizigers, wat leuk van jullie te horen!
      Het is idd heel goed gegaan bij Eduardo, wat een leuke en behulpzame kerel. Misschien gaan wij er, net als jullie als ik me niet vergis, van de zomer op bezoek mochten we die kant nog opgaan.
      Wauw, op weg naar Alaska, wat geweldig zeg. Geniet ervan!

  5. Ingrid Brouwer says:

    Ik heb weer genoten van jullie reisverhaal. Wat kun je toch allemaal meemaken! Gelukkig is het allemaal goed afgelopen met doe oververhitte remmen. Kan me voorstellen dat de bibbers er een tijdje in blijven zitten. Blijf genieten, blijf uitkijken en tot jullie volgend verhaal!

  6. Riemke says:

    Ha Janneke en Ralph,

    Wat een verhaal! Ik ben een collega van Marieke, en ik volg jullie al een tijdje stiekem vanaf het werk 😉 We hebben ons net zitten verbazen over jullie ontmoeting met Frans. Ik wens jullie nog heel veel plezier op jullie mooie reis!

    • Hoi Riemke, wat leuk dat je ons volgt. En helemaal als dat stiekem onder werktijd is ☺. Bizarre ontmoeting hè met Frans? Ik hoorde van Marieke dat je zelf ook van het reizen bent, dus wie weet komen we elkaar onderweg nog wel eens tegen!

  7. lieke says:

    Tjonge tjonge ik begin bijna jaloers op jullie te worden. Jullie maken wel hele leuke dingen
    mee behalve dan dat jullie remmen het begaven. Wat moet dat eng geweest zijn. Ik heb echt weer genoten van het verslag. Het maakt me ook heel blij dat jullie het zo fijn hebben. veel liefs. Lieke

  8. Marieke says:

    fantastico weer om te lezen Sis en Bil! Wat een reis mogen jullie meemaken in jullie leven. LY xxx Marieke en Billy

  9. Tom en Tiny says:

    Wat is het weer een mooi en leuk verhaal geworden.
    Wij genieten er iedere keer weer van.
    En al die mooie foto’s en filmpjes, geweldig.
    Geniet met volle teugen met het vervolg van jullie reis.
    Liefs, Tiny Tom

  10. peter merkx says:

    Hi Nijssen & Janneke,

    Mooie verhalen, maar je hebt nou wel de shuilplaats van Franske verklapt …..

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *